Ηράκλειτος

[…] Τελειώνοντας θέλω να υπογραμμίσω, ότι η παρούσα εργασία δέν αποτελεί μουσειακή έρευνα και δέν κάνει ιστορία της φιλοσοφίας. Σκοπός μου είναι να παρουσιαστή μια θεωρία, μια αντίληψη και στάση ζωής, όπως κατά τη γνώμη μου τη διακήρυξε ο Εφέσιος σοφός, ώστε αυτή να ζυγιστή μέσα στα σημερινά δεδομένα και να εκτιμηθή η αξία, που μπορεί να έχει για τη σύγχρονη ζωή. Αναγνωρίζω ότι, στην προσπάθεια μου να προσεγγίσω το ηρακλείτειο νόημα, έρχομαι σε συχνή αντιπαράθεση με μεγάλους και έγκυρους ερευνητές – αναπόφευκτο: αν πραγματικά θέλουμε η φιλοσοφία όχι να αναμασά τα ειπωμένα, αλλά ν’ αναζητά την αλήθεια, δέν μπορεί παρά να πρόκειται για μια μαχόμενη φιλοσοφία. Και βέβαια αισθάνομαι ότι σ’ αυτήν την προσπάθεια συμπορεύομαι με τον αναγνώστη, σε όσην έκταση έχει και τούτος την ίδια επιθυμία με μένα. Αλλά πάντως, για το προκείμενο θέμα μας, τον ειδοποιώ από τώρα ότι: …στο τέλος η γεύση βγαίνει πικρή… (από τον πρόλογο του συγγραφέα)