Η Ευρωπαϊκή Ένωση και η πολυμερής διαχείριση της παγκοσμιοποίησης

“Αυτό είναι ένα μήνυμα προς την Ευρώπη να κάνει ό,τι μπορεί για να διασφαλίσει όσα έχει επιτύχει… Ταυτόχρονα, αποτελεί υπενθύμιση για το τι μπορεί να χαθεί αν η Ευρωπαϊκή Ένωση καταρρεύσει”. Με αυτή τη διατύπωση δικαιολόγησε την απονομή του βραβείου Νόμπελ Ειρήνης στην Ε.Ε. ο πρόεδρος της νορβηγικής επιτροπής του βραβείου. Η ευρωπαϊκή ενοποιητική διαδικασία ήταν πάντα μια δύσκολη υπόθεση. Ο Ζακ Ντελόρ έλεγε πως πρέπει να πειστούν γι’ αυτό εκείνοι που, μην έχοντας ζήσει στα μεταπολεμικά χρόνια, έχουν την τάση να θεωρούν την ανάδυση της ευρωπαϊκής ενοποίησης παλιά ιστορία, μια ιδέα που ξεπεράστηκε από τις μεταβολές που μεσολάβησαν έκτοτε. Τα τελευταία χρόνια μια νέα πραγματικότητα μας έφερε νέους κινδύνους, νέες μορφές ανταγωνισμού, νέες προκλήσεις, νέους φόβους. Μας έφερε αντιμέτωπους με την “υποχρέωση” να επινοήσουμε μια παγκόσμια πολιτική ζωή, η οποία να μπορεί να ανταποκριθεί στα νέα διακυβεύματα. Η ευρωπαϊκή ενοποιητική διαδικασία, που ταλανίζεται όχι μόνο από την κρίση χρέους αλλά και από μια κρίση πολιτική, πρέπει να κάνει την υπέρβαση. Ο ανά χείρας τόμος περιλαμβάνει κείμενα που επιχειρούν έναν αναστοχασμό πάνω στις εξελίξεις της διεθνούς και ευρωπαϊκής πολιτικής και στις κρίσεις που πλήττουν τις Δημοκρατίες τα τελευταία χρόνια.