Θαλασσινές αναμνήσεις και στοχασμοί

Ο διχασμός της φυλής μας, όπως έτυχε να τον βιώσω μέσα από τις αφηγήσεις και τα βιώματα των παλαιοτέρων, να τον διαβάσω αλλά και να τον ζήσω και ο ίδιος για λίγο, η διαίρεση των Ελλήνων σε δύο φανατισμένες παρατάξεις και οι πληγές που άνοιξε διαχρονικά η αντιπαλότητά τους, οι οποίες, δυστυχώς, άργησαν να επουλωθούν, επέδρασαν σημαντικά στον ψυχικό μου κόσμο και γενικά στη διαμόρφωση του χαρακτήρα μου. Από τα νεανικά μου χρόνια ριζώθηκε μέσα μου μια ακαταμάχητη επιθυμία· να συνδράμω κι εγώ, με όλες μου τις δυνάμεις, στον αγώνα για την εξάλειψη του διχασμού αυτού, γιατί πίστευα ότι αυτή η αρρώστια, αυτό το σαράκι, έπρεπε κάποτε να σταματήσει να κατατρώγει τις σάρκες της πατρίδας μας. Από μικρός υπήρξα άτομο υπερβολικά συναισθηματικό. Το συναίσθημα και ο στοχασμός ήταν δύο στοιχεία που όλο και περισσότερο κατεύθυναν τις κινήσεις μου και ρύθμιζαν τη συμπεριφορά μου. Επιπλέον είχα μια έμφυτη κλίση να διηγούμαι περιστατικά και γεγονότα τόσο της ζωής μου όσο και της ζωής των άλλων τα οποία για διάφορους λόγους με είχαν επηρεάσει. Πολλές φορές, προκειμένου να παρουσιάσω αυτά όπως τα είχα ζήσει, όπως τα είχα νιώσει, τα χρωμάτιζα ανάλογα με τη συναισθηματική μου φόρτιση και την επίδραση, θετική ή αρνητική, που ασκούσαν πάνω μου. ‘Εχοντας κατά νου ότι πολλά πράγματα, ενώ δειλιάζουμε να τα λέμε με τη γλώσσα, μπορούμε άφοβα να τα αποτυπώσουμε σε ένα φύλλο χαρτί, πήρα την απόφαση, παρόλο που δεν είμαι συγγραφέας, να αφηγηθώ μερικά από τα γεγονότα της σύγχρονης ιστορίας μας όπως έτυχε να τα ζήσω και να παρουσιάσω ορισμένες πτυχές της ζωής μου, που, κατά τη γνώμη μου, παρουσιάζουν ιδιαίτερο ενδιαφέρον, έχοντας την πεποίθηση ότι η παράθεση τους ίσως βοηθήσει κάποιον ή κάποιους που ξεκινούν τώρα τον αγώνα της ζωής να χαράξουν την προσωπική τους πορεία. (από τον πρόλογο του συγγραφέα)