Η ελληνική εκπαιδευτική πολιτική και η Ενωμένη Ευρώπη

Η παρούσα εργασία αποτελεί την ολοκλήρωση μιας διαδρομής, η οποία ξεκίνησε με το βιβλίο, που εκδόθηκε το 2002, με τίτλο: “Ιδεολογικά Ρεύματα, Πολιτικά Κόμματα και Εκπαιδευτική Μεταρρύθμιση (1950-65)” και συνεχίστηκε με το βιβλίο, που εκδόθηκε το 2005, με τίτλο: “Η Ελληνική Εκπαιδευτική Πολιτική και η Ενωμένη Ευρώπη (1957-1981)”. Η χρονική περίοδος η οποία εξετάστηκε ξεκινάει από την δεκαετία του ’50 και φθάνει έως τις μέρες μας. Ο άξονας και των τριών βιβλίων είναι ο ίδιος. Πρόκειται για την αποκρυπτογράφηση των στόχων μιας τεχνοκρατικής εκπαιδευτικής πολιτικής, η οποία έβλεπε και συνεχίζει να βλέπει την εκπαίδευση ως “επένδυση” και τον άνθρωπο ως “μελλοντικό εργαζόμενο”. Παράλληλα εξετάζει την ελληνική εκπαιδευτική πολιτική στα πλαίσια των ευρωπαϊκών αποφάσεων και των διεθνών συγκυριών καθώς και τις κοινωνικές επιπτώσεις των πολιτικών αυτών. Οι έννοιες Εκπαίδευση-Κινητικότητα συνδέονται τόσο με τη διεθνή οικονομική κρίση, όσο και με τις ιδιορρυθμίες της ελληνικής πραγματικότητας. Λέξεις κλειδιά είναι οι έννοιες: Εκπαίδευση και Οικονομία.