Η πρόκληση μιας νέας ρύθμισης του τηλεοπτικού τοπίου

Παρότι βραχύβιος, με πολλά προβλήματα συνοχής και «στιγματισμένος» στην πρώτη του φάση από την παραπομπή στο Ειδικό Δικαστήριο πρώην πρωθυπουργού και μελών των κυβερνήσεών του, ο πρώτος μεταπολιτευτικός συναινετικός κοινοβουλευτισμός κληροδότησε στην έννομη τάξη μας σημαντικές κατακτήσεις. Στα πεπραγμένα του περιλαμβάνονται, μεταξύ άλλων, η κατάργηση του κρατικού μονοπωλίου στις τηλεοπτικές εκπομπές και η σύσταση του Εθνικού Ραδιοτηλεοπτικού Συμβουλίου. Η αδειοδότηση της ιδιωτικής τηλεόρασης θα παραμείνει όμως εκκρεμής επί τριάντα σχεδόν έτη, παρά τις επανειλημμένες απόπειρες να μπει τάξη στο άναρχο τοπίο. Η τελευταία σε εκτέλεση του ν. 4339/2015 τέθηκε στην κρίση του Συμβουλίου της Επικρατείας. Η Ολομέλειά του αποφάνθηκε, είναι αλήθεια τραυματικά, με την απόφαση 95/2017. Η δημοσίευσή της θα σύρει, κυριολεκτικά, τις πολιτικές δυνάμεις στη ανάδειξη της νέας σύνθεσης του Εθνικού Συμβουλίου Ραδιοτηλεόρασης και στις αρχές του φθινοπώρου του 2018 θα χορηγήσει πέντε άδειας παροχής επίγειας ψηφιακής τηλεοπτικής ευρυεκπομπής ελεύθερης λήψης.