Θουκυδίδου Αρχαιολογία και Πεντηκονταετία

Θουκυδίδου “Αρχαιολογία” 1, 20: Τα μεν ουν παλαιά τοιαύτα ηύρον, χαλεπά όντα παντί εξής τεκμηρίω πιστεύσαι. Οι γαρ άνθρωποι τας ακοάς των προγεγενημενων, και ην επιχώρια σφίσιν ή, ομοίως αβασανίστως παρ’ αλλήλων δέχονται. […] Ούτως αταλαίπωρος τοις πολλοίς η ζήτησις της αληθείας, και επί τα έτοιμα μάλλον τρέπονται. Θουκυδίδου “Πεντηκονταετία” Ι 97. 2: Έγραψα δε αυτά και την εκβολήν του λόγου εποιησάμην διά τόδε, ότι τοις προ εμού άπασιν εκλιπές τούτο ην το χωρίον και ή τα προ των Μηδικών Ελληνικά ξυνετίθεσαν ή αυτά τα Μηδικά· τούτων δε όσπερ και ήψατο εν τη Αττική ξυγγραφή Ελλάνικος βραχέως τε και τοις χρόνοις ουκ ακριβώς επεμνήσθη· άμα δε και της αρχής απόδειξιν έχει της των Αθηναίων εν οίω τρόπω κατέστη.