Το “Σούπερ-Πανοπτικό” σκάνδαλο των Ολυμπιακών Αγώνων της Αθήνας 2004 και η παρακαταθήκη του

Το παρόν βιβλίο φωτίζει το «σούπερ-πανοπτικό» σκάνδαλο των Ολυμπιακών της Αθήνας του 2004, δηλαδή το τεχνολογικό φι­άσκο του συστήματος παρακολούθησης C4I —Διοίκηση, Έλεγ­χος, Συντονισμός, Επικοινωνία, Ολοκλήρωση—, το οποίο σχεδιάστηκε από την αμερικανική εταιρία SAIC και ανατέθηκε υπεργολαβικά στη γερμανική εταιρία Siemens AG, και το οποίο δεν λειτούργησε κατά τη διάρκεια των Αγώνων, και για πολύ καιρό μετά από αυτούς, παρά το πολλών εκατομμυρίων κόστος του. Η μελέτη, επίσης, παρουσιάζει τα επιπρόσθετα συναφή σκάνδαλα, δηλαδή τις δωροδοκίες των Ελλήνων αξιωματούχων από τη Siemens, προκειμένου αυτή να διασφαλίσει τη σύμβαση για το C4I, όσο και τις παρατεταμένης χρονικής διάρκειας τηλεφωνικές υποκλοπές με θύμα την ελληνική κυβέρνηση. Ερευνώ­νται, επίσης, οι σοβαρές επιπτώσεις των παραπάνω σκανδάλων στην ελληνική εθνική κυριαρχία, τις ελευθερίες και τη δημοκρατία, αλλά και στο δημοσιονομικό έλλειμμα και την επακόλουθη χρεοκοπία της Ελλά­δας. Στη βάση μιας κριτικής «παγκοσμιοτοπικής» ανάλυσης, η φύση και η κληρονομιά αυτού του σκανδάλου συνδέεται με τη νεοφιλελεύθε­ρη «ασφαλειοποίηση» που προέκυψε μετά τις 11/9, η οποία μεταμόρ­φωσε τους Ολυμπιακούς σε Αγώνες ασφάλειας, παρακολούθησης και κατανάλωσης, οδηγώντας στην απώλεια κάθε αληθινού ολυμπιακού πνεύματος και αναβιώνοντας, έτσι, τη συζήτηση για εναλλακτικούς, αγνούς Ολυμπιακούς Αγώνες.