Ανθολογία της νέας τουρκικής λογοτεχνίας: Θέατρο

Κατά τις δύο πρώτες δεκαετίες του 20ού αιώνα η λογοτεχνική γενιά δι­αδραμάτισε ενεργό ρόλο στην αφύπνιση της τουρκικής εθνικής συνείδησης κι έθε­σε τις βάσεις διαμορφώνοντας το πνευ­ματικό πλαίσιο της αποκαλούμενης Εθνι­κής Λογοτεχνίας. Εν συνεχεία, μετά την ίδρυση του τουρκικού κράτους (1923), οι πρωτοπόροι λόγιοι της εθνικής-εθνικι­στικής λογοτεχνίας, συνεχίζοντας την συγ­γραφική παραγωγή τους, προλείαναν και προκαθόρισαν το πεδίο πάνω στο οποίο θεμελιώθηκε η Νέα Τουρκική Λογοτε­χνία.

Στον έναν αιώνα ζωής που διανύει, η σύγχρονη τουρκική λογοτεχνία έχει να επι­δείξει αξιόλογους εκπροσώπους οι οποίοι έσπασαν τα στενά όρια της πατρίδας τους και κατέκτησαν μία περίοπτη θέση στους κόλπους της παγκόσμιας λογοτεχνίας. Ο ποιητής Ναζίμ Χικμέτ και οι μυθιστοριο­γράφοι Γιασάρ Κεμάλ και Ορχάν Παμούκ (βραβείο Νόμπελ λογοτεχνίας το 2006) αποτελούν τους κυριότερους πρέσβεις της εξωστρέφειας της τουρκικής λογοτεχνίας. Οι ανωτέρω κορυφαίοι λογοτέχνες είναι και οι πιο γνωστοί στο ευρύτερο ελληνι­κό αναγνωστικό κοινό. Φυσικά, δεν είναι οι μόνοι αξιόλογοι καλλιτέχνες της νέας τουρκικής γραμματείας, αντιθέτως υπάρ­χουν εξίσου σημαντικοί συγγραφείς και ποιητές που δεν έτυχαν της δέουσας προ­σοχής και αναγνώρισης τόσο στην ιδιαίτε­ρη πατρίδα τους όσο και στο εξωτερικό.

Οι τέσσερις τόμοι με τον γενικότερο τίτλο «Ανθολογία της Νέας Τουρκικής Λογοτεχνίας» και με υπότιτλους Μυθι­στόρημα, Διήγημα, Ποίηση και Θέατρο αντίστοιχα, περιλαμβάνουν επιλεγμένα έργα, αντιπροσωπευτικά του λογοτεχνικού ρεύματος στο οποίο εντάσσονται. Με την ολοκλήρωση των τεσσάρων αυτών τόμων, το ελληνικό αναγνωστικό κοινό αφενός θα εμπλουτίσει τις γνώσεις του, όσον αφορά την βιβλιογραφία στον χώρο της λογοτε­χνίας, καθώς έρχεται σε επαφή και με συγ­γραφείς που είναι άγνωστοι στην Ελλάδα, κι αφετέρου αποκτά μία σφαιρική εικόνα σχετικά με τις ιδιαιτερότητες, την έκφραση των συναισθημάτων, αλλά και τον τρόπο σκέψης της τουρκικής κοινωνίας, καθώς η λογοτεχνία αποτελεί την αποτύπωση της συνείδησης ενός λαού.

Στο τετράτομο αυτό έργο ο δρ. Μητρά­ρας Αριστοτέλης φιλοξενεί έναν ικανό αριθμό τούρκων λογοτεχνών (περίπου εβδομήντα τον αριθμό), και μέσα από ένα μεγάλο όγκο μεταφρασμένων έργων επιχειρεί να μας παρουσιάσει το πανόραμα της Νέας Τουρκικής Λογοτεχνίας, γεγονός που καθιστά το εγχείρημά του αξιόλογο και αξιέπαινο.

Ιωάννης Θ. Μάζης
Καθηγητής Πανεπιστημίου Αθηνών